15CrMo staal is warmtebestendig staal met een hoge thermische sterkte (δb≥440MPa) en antioxidatievermogen bij hoge temperaturen en een bepaalde waterstof-corrosievermogen. Omdat staal een hoger gehalte aan Cr, C en andere legeringselementen bevat, is de neiging van staal om te harden duidelijker en is de lasbaarheid slecht.

Testen voor het beoordelen van het lasproces

Na het lassen van het proefstuk volgens de JB4730-94 "drukcontainer schadeloze detectie" standaard voor 100% ultrasone detectie van verwondingen, de lasnaad klasse I gekwalificeerd. Testen voor het beoordelen van het lasproces volgens de JB4708-standaard voor het beoordelen van het lasproces in stalen drukcontainers. De beoordelingsresultaten zijn te zien in tabel 5.

Tabel 5 Testresultaten voor het beoordelen van het lasproces

Testschema's Trekproef Buigtest Schokbestendigheidstest aky (J/cm2)

Treksterkte δb/Mpa Breekplaats Buighoek Buigkant Terugbuig Lasnaad Smeltlijn Warmtebeïnvloedingsgebied (HAZ)

Programma I 550/530 moedermateriaal 50. Gekwalificeerd Gekwalificeerd 84.8 162 135.6

Programma II 525/520 moedermateriaal 50. Gekwalificeerd Gekwalificeerd 79.4 109.2 96.7

Uit de resultaten van de trektest is bekend dat de trekproeven van beide schema's allemaal in het moedermateriaal zijn gebroken, wat aangeeft dat de treksterkte van de lasnaad hoger is dan het moedermateriaal; Alle buigtests zijn gekwalificeerd, wat aangeeft dat de plasticiteit van de lasnaad beter is. Volgens de testresultaten van de stootbestendigheid in tabel 5 is de stootbestendigheid van het programma I duidelijk hoger dan het programma II, wat bewijst dat de specificaties voor de warmtebehandeling na het lassen van het programma I ideaal zijn, en dat de hoge temperatuur van het herbranden niet alleen het doel heeft bereikt om de verbindingsorganisatie en de prestaties te verbeteren, maar ook de taaiheid en de sterkte te passen. Uit de resultaten van de mechanische eigenschappen bij kamertemperatuur zijn beide aanbevolen lasprocessen beschikbaar voor de bouw ter plaatse. Scenario I maakt gebruik van de laasbak dicht bij het moedermateriaal, de prestaties van de laasnaad overeenkomen met het moedermateriaal, de laasnaad moet een hoge thermische sterkte hebben, de laasnaad kan niet gemakkelijk worden beschadigd op lange termijn bij hoge temperaturen. Het probleem is dat de specificaties voor warmtebehandeling na het lassen strenger zijn, en dat de temperatuur van het opbranden en de isolatietijd en de verkeerde controle van de verwarmings- en koelsnelheid in plaats daarvan de prestaties van de lasnaad verminderen. Scenario II maakt gebruik van austenitische roestvrij staal lassen, hoewel het kan worden bespaard na het lassen van warmtebehandeling, maar vanwege de laasnaad en de uitbreidingscofficiënt van het moedermateriaal verschilt, kan het verspreidingsmigratie van koolstof optreden tijdens het werken op lange termijn bij hoge temperaturen, wat gemakkelijk leidt tot beschadiging van de laasnaad in het smeltgebied. Daarom, vanuit het oogpunt van de betrouwbaarheid van het gebruik, het gebruik van het schema I op het terrein is veiliger

Het lassen van 15CrMo stalen dikwandige hogedrukbuizen is mogelijk met behulp van beide lasschema's. Om ervoor te zorgen dat de prestaties van de lasnaad overeenkomen met het moedermateriaal en een hogere thermische sterkte hebben, is het gebruik van schema I een beter effect, de sleutel is om het warmtebehandelingsproces na het lassen strikt te controleren.

Scenario II, hoewel de warmtebehandeling na het lassen kan worden bespaard, kan de migratie van koolstof bij hoge temperaturen ontstaan ​​en de mogelijkheid van beschadiging van de lasnaad niet worden verwaarloosd, dus pas voorzichtig worden aangenomen wanneer de warmtebehandeling na het lassen niet kan worden uitgevoerd.