Plastic lagers zijn uniek licht, eenvoudig te installeren en onderhoudsvrij, terwijl de gebruikte gietijzeren lagers of stempellagers geen schokdemperingseigenschappen hebben. Met de voortdurende ontwikkeling van nieuwe materialen voor lagers worden ze steeds meer op grote schaal toegepast in de techniek. Voor verschillende situaties kunnen de buitenste kogellagers van plastic worden gemaakt met verschillende materialen zoals POM, HDPE, PP, UPE, PTFE en andere, met betrekking tot de buitenste kogellagers van plastic die over het algemeen PBT-materiaal gebruiken. De meest typische variëteit van fluoroplaststoffen, PTFE en PVDF hebben de beste corrosiebestendigheid, waarbij PTFE de beste corrosiebestendigheid is in alle bekende engineering plastics, kan worden gebruikt voor alle geconcentreerde zuur en geconcentreerde alkali gelegenheden, waaronder HF en rookvrijzend zwavelzuur stikzuur (meer dan 98%) enz., en heeft een goede hoge temperatuurprestaties, PTFE bewijst dat het kan worden gebruikt voor hoge temperatuur van 180 ℃, PVDF kan ook worden gebruikt tot 150 ℃, maar het PTFE-materiaal is zeer laag mechanische sterkte, en de afmetingsstabiliteit is slecht, de temperatuur vervorming is groot, in vergelijking met PVDF heeft een betere synthetische prestaties, het algemene materiaal van de binnenring en de buitenkant wordt gekozen voor PTFE of PVDF, het materiaal van het handvat is PTFE of PVDF, de bal is over het algemeen een glazen bal of keramische bal.

Kenmerken:

Chemische corrosiebestendigheid is uitstekend en kan alle sterke zuren (inclusief koningswater) weerstaan, behalve gesmolten alkalische metalen, gefluoreerde media en natriumhydroxide boven 300 ° C, evenals sterke oxidatiemiddelen, reductiemiddelen en verschillende organische oplosmiddelen.

De thermische weerstand is uitstekend, de smelttemperatuur is 324 ℃, de ontbindingstemperatuur is 415 ℃, de maximale gebruikstemperatuur is 250 ℃, de breekbaarheidstemperatuur is -190 ℃, de temperatuur van thermische vervorming (onder 0,46 MPa-omstandigheden) is 120 ℃.
3. met de minste oppervlaktespanning in vaste materialen, geen stoffen hechten

4. lage wrijvingsprestaties, de wrijvingcoëfficiënt is de laagste bekende vaste materialen

5. Bestand tegen veroudering

6. Goede elasticiteit